கண்ணிருண்டு போனபோதும் கொண்டபத்தி மாறிடா தண்ணிளியை மாற்றவர்க்குந் தங்குதடை யின்றியே விண்ணுமண்ணு மென்றுமேத்த வள்ளலென்ன தந்தனை மண்ணுலகிற் கூரமாள வந்துதித்த நாதனே
திறப்பான் கதவுந் திறக்காது போகு மறப்பா னமதேதம் வாழ்வின் - மறைப்பின்றித் தூயதமிழ் தந்தான் றுதிபாட லெங்கடனாஞ் சேய(ன்)புகழ் சொல்வதுவே சொல்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக