எழிலமுதா அறு சீர் விருத்தம் (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

 எழிலமுதா சித்தர்தலைவா வெம்மீசா 

       விணையிலதோர் வேலேந்து போர்வீரா 

குழலினிதே மணம்வீசு மலைமகளின் 

        குணபாலா மயிலேறு குகநேயா 

வழுவறியாத் திருமாறன் மருகோனே 

       மடமகளா ரிருபுறமும் புடைசூழ

விழவுகந்த தணிகேசா வெமையாள்வா 

     தொழுமடியார் குறைதீர்க்கும் பெருமாளே  

விடியல் ஒளியா பன்னிரு சீர் விருத்தம் (ஸ்ரீ ஜெயந்தி)

 விடிய லொளியா நள்ளிரவிற் 

      சிறையின் மிளிர்ந்த செல்வனவன் 

           விதியை முடிக்க மாமனுக்கு 

                விளைந்தா னெட்டாம் பிள்ளையென 

நொடியின் மயக்கம் வரவழைத்து 

      நுடங்கச் சிறைக்காப் பாளர்க 

         ணோவா நதியைக் கடந்தான்பி 

               னாயர்ப்  பாடி நுழைந்திட்டு 

வடிவத் தழகின் கோபியரை 

        வசியஞ் செய்த மதிவதனன் 

           வாதின் மதியின் கூர்மையினால் 

                 வைய மீட்டா னைவர்க்குக்

கொடியோ ரழித்து நல்லாரின் 

       குலங்காத் தருளுச் சூளுரைத்தான் 

           குறைதீர்த் தருள வருமிந்நாள் 

                குழகன் பிறந்த வெட்டாமே

கூடி நின்று (ஸ்ரீ ஜெயந்தி விருத்தம்)

 கூடி நின்று பாடல் பாடி விழவெ டுக்கு நாளிலே

நாடி நின்ற நல்ல ருள்ள நாத னுன்னை யெண்னவே

தேடி வந்த குட்ட னாய்நின் சேட்டை காண வல்லமே

சீடை யோடு வெண்ணெய் தின்றெ முள்ள மள்ளு மாயனே

ஆறு முகமாய்த் தோன்று அறு சீர் விருத்தம் (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

 ஆறு முகமாய்த் தோன்று 

     மாறு முகமாய்த் தோன்றிக்

கூறு மடியார் துயர்தீர்  

      கூறு மடியா லவுணர்

நீறு முகமாய் நீத்த 

       நீறு முகமார் நீத 

வேறு முகமாய்ச் செய்யு 

     மேறு மயில்வா கனனே  

இடையூறு அறு சீர் விருத்தம்

 இடையூறு வாட்டும் போதி 

     லிடைவிடா துன்னை யெண்வோங்

கொடைநூறு தந்தா யானாற் 

     கொள்வோமோ வுன்ற னெண்ண

மடைமாறு மனத்தை மாற்றி 

     வழுவாது னெண்ண முள்ளப்

படைநூறு வீழ நின்ற 

     பரந்தாம வெம்மை மாற்றே

மனித்தனைத் தன்னுட் கொண்ட அறு சீர் விருத்தம்

 மனித்தனைத் தன்னுட் கொண்ட மரத்தினைக் கண்டோ மிங்குத் தனித்திவ னின்ற கோலந் தவிப்பினை மனத்து ளூட்டு நினைப்பிலே யாழ்ந்தான் போலு நெடுந்தவங் கானி னின்று வனப்புடன் செய்த சிற்பம் வரைந்தவ னிறைவ னன்றே

அம்மான் கொண்டார் இருமாதர் அறு சீர் மண்டிலம்

 அம்மான் கொண்டா ரிருமாதர் 

       பெம்மான் கொண்டா ரணியாறு

செம்மான் மகளைக் களவுகந்து 

     தினைக்கான் றிரிந்தா ரெம்மானுந்

தம்மா னத்தைக் காத்ததற்குத் 

     தம்மா னீந்தார் வானவர்கோ

னம்மான் மயக்க மறுப்பதற்கே 

     யெம்மான் கொண்ட வணியாறே