உள்ளுறங்கும் விருத்தம்

 உள்ளுறங்கு மாற்றலா யுயிர்களுள் ளொளிந்தனை

தெள்ளமிழ்தின் வடிவமாய்ச் சிரங்கரந்து நின்றனை

யெள்ளிருந்த வெண்ணெயென்ன வெங்குமேவு முன்னைநாங்

கொள்ளுகின்ற பாதைசொல்லு கொன்றைநாதர் பாகளே

தீராப் பிணியும் வெண்பா (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

 தீராப் பிணியுஞ் சிறப்பா மதுவின்றி

யோரா துழலு முயிர்க்கிங்குச் -சீராளும்

பார்வதி மைந்தனைப் பைந்தமிழ்க் காவலனைச்

சீர்கதி சித்திக்கு மோ

துண்ட வெண் பிறையன் கலித்துறை

துண்ட வெண்பிறை யன்றுயர் தீர்த்தவ னென்று

மண்ட மண்ணுல கந்தனைக் காப்பவ னாசை

கொண்ட பெண்ணுயிர் கண்மனத் தேற்பவன் கோலங்

கண்ட வந்நொடி யேகவி கள்பிறப் பெடுக்கும்

எண்ணக் கடலில் அறு சீர் விருத்தம் (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

 எண்ணக் கடலி லாழ்ந்தவெனை

யீச னினைவி லாழ்ந்திடவை

மண்ணைக் கவ்வும் பிறவிதனை

வாழும் பொழுதே மாற்றியமை

விண்ணு நிலனு மாள்பவனே

வேலு மயிலுங் கொண்டவனே

கண்ணுங் கருத்துங் கொண்டன்பர்க்

காக்குங் கந்தப் பெருமானே

ஒருத்தி மகனென கலித்துறை

 ஒருத்தி மகனெனச் சிறைதனிற் பிறந்துபின் னொளிவா

யொருத்தி மகனென மறுகரை வளர்ந்தநல் லொளியை

யிருத்தி மனத்தினி லிசைமிகு மின்றமி ழேத்தக்

கருத்திற் றுளிர்விடு மறிவொடு கனிவெனு முயர்வே

நித்தனுன்னை எழுசீர் சந்த விருத்தம்

 நித்த னுன்னை நேடி வந்து நீளு துன்ப மாய்த்திடச்

சத்த மிக்கு னாம மேத்து மன்பர் நாவின் சாட்சியா

பத்தி னிக்கு மேன்மை தந்த பார்ம கட்கு நாதனாம்

பத்த னுக்கு வெளியி னின்ற பாண்டு ரங்க விட்டலே

ஆடி வருவான் வெண்பா

ஆடி வருவா னழகு மயின்மீது

நேடி யழிப்பா னிசாசரரைக் - கோடு

மரமேசு வேலாள்வான் சௌமிய னாறு

சிரமாள்வான் சுந்தரத்தாள் சேர்