அறுவர் பயந்த வெண்பா (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

 அறுவர் பயந்த வறுமுகனை யெண்ண

மறுமையு மிம்மையும் வாய்க்கும் - வெறுமையுந்

துன்பமும் விட்டோடுந் தொய்விலா ஞானமு

மன்பு மலரு மழகு

மன்றாடி போற்று மகவாகி எண்சீர் விருத்தம்

மன்றாடி போற்று மகவாகி யன்னை 

        வரைமக டந்தவேல் வாங்கி யவுணர் 

குன்றாடப் போர்செய்து வானவர் மீளக் 

     குலங்காத்துக் குஞ்சர தேவி மணந்து 

சென்றாடிக் கானக் குறத்தி காதல் 

     சிறக்கக் களவா டறுமுகத் தாளுங்

குன்றாடி யென்றாடி வெளுக்குமுன் வாராய் 

    குடிகொள்ள வென்னெஞக் கற்கோவிற் கண்ணே 

செங்கதிரோன் தேரோட்டி (அருணகிரி நாதர்) எண்சீர் விருத்தம்

 செங்கதிரோன் றேரோட்டி மலைபெயரி னாதர் 

       செந்தமிழாற் சேயோன்றன் புகழ்பாடு நாதர்

மங்கைவிரி வலைகடக்க வழிசொல்லு நாதர் 

    

     வாட்டமிகு வாழ்வினிக்க மந்திரஞ்சொன் னாதர்

சிங்கமுகன் சுற்றமழித் துய்வளித்த நாதர் 

     சிந்தைமகிழ்ந் துபதேசஞ் செப்புதனி மாந்தர்

தங்குதடை சற்றுமிலா தாசுகவி பொழியுஞ் 

    சந்தமிகு சீருரைக்க விவர்க்குநிக ரிவரே

இரைதேடி எண்சீர் மண்டிலம்

 இரைதேடிச் சென்றுவந்தேன் பசியை யாற்ற 

      வெனதுயிரைக் காணவில்லை யென்செய் வேனோ

குரைநீளு கூர்மைமிக்க வெயிற்று நாய்கள் 

    

     குறைவில்லை சுற்றமெங்கும் பதைத்தேன் யானே

யுரைதேடு மூமைபோன்று றைந்து போனே 

    

    னுயிர்மாண்ட வுடலம்போன் றியக்கம் விட்டேன்

கரைதேடு கப்பலென்னைக் காக்குஞ் சோதி 

      

     கடவுளருள் காவாக்கால் வாழேன் காணே

நினையொழிந்த எண்சீர் விருத்தம்

 நினையொழிந்த நேரமெலா மிருளாய் நீள 

      நிலைகுலைந்த நெஞ்சமதின் வலியு மோங்கச்

சுனையொழிந்த கயலினம்போல் சோர்வி லாழச் 

     சுயமிழந்து தத்தளிக்குஞ் சோக மூள 

வனையொழிந்த சேயினைப்போற் றிக்கற் றோட 

       வறிவிழந்து சுற்றுநிலை படிமீ தேனோ 

வெனையொழிந்து கரையுநிலை யுன்னி லென்றோ 

       விடையொழிந்த வள்ளியமை சேருங் கோவே 

மூவாறு கண்களும் இன்னிசை வெண்பா (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

மூவாறு கண்களு முத்தமிழ் மெய்யாக

மூவீ ரிருதோளு முந்து தமிழுயிராய்ச்

சேவன் மயில்வேற் சிவமைந்தன் சேவைதர

மேவுவினை யாகாதோ வீண்

உரங்கமீது பள்ளி எழு சீர் விருத்தம்

உரங்கமீது பள்ளிகொண் டுறங்குமாதி தேவநின்

றரங்கம்வீசு மோதிமேற் றிரங்களாளு பாங்கினை 

யிரங்குமன்பின் வண்ணமா யிறங்கிவந்து பூதலத்

தரங்கமாளு நீர்மையை வரம்புரைத்த லாகுமே