சிற்பமே அறு சீர் விருத்தம்(செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

சிற்பமே செம்பொற் சிலையே

செந்தமிழ் செப்புஞ் சுவையே

பொற்பதங் காண்பித் தருளே

புலவர்கட் கெல்லா மரசே

கற்பினால் வானோர் பிடியுங்

களவினாற் கானின் பிடியும்

பொற்புட னேற்று நின்றாய்

புன்னகைத் தாளு மமிழ்தே

தொடக்கமிலி சந்தக் கலி விருத்தம்

 தொடக்கமிலி யீறுமிலி சோதியென நின்றாய்

மடக்குயிலின் மாண்புமிகப் பாதியுட றந்தாய்

விடக்குவளை யேற்றுயி ரிடுக்கணறு வெந்தா

யொடுக்கமுறு வாக்கடை வுயர்த்தியவுன் காலே

மதிமயங்கு சந்தக் கலி விருத்தம்

 மதிமயங்கு நல்லொழுக்கம் விட்டொழியும் வாழ்வின்

விதிவழங்கு வல்வினைகள் வாட்டவரு மேன்மை

கதிவழங்கு மீசனரு டான்மறையுங் கைசேர்

நிதிதயங்கும் வீண்பொறாமை நெஞ்சுறுப வர்க்கே

ஒளிவிளங்கு வான் வெடிகள் சந்தக் கலிவிருத்தம்

ஒளிவிளங்கு வான்வெடிகள் பேரொலியு டன்சூழ்

களிவிளங்கு மாந்தர்களின் காட்டமகற் றும்பே

ரளிவிளங்கு மாதவனி னன்புநிறை தீபா

வளிவிளங்கு நாளிருக்க வேதுகுறை வாழ்வே

தாபம் தீர்க்கும் தீபாவளி விருத்தம்

தாபந்தீர்க்கு மெண்ணெய்தேய்த்துக் காயமிட்டு நலங்கினைப்

பாபந்தீர்க்குங் கங்கைநீரி னாடிநாள் புலர்ந்தெழத்

தீபேமேற்றி வெடிவெடித்துப் புதியவாடை போர்த்துநங் 

கோபமற்ற பூமியன்னை கொன்றநாண் மலர்கவே

விண் அளந்த கலி விருத்தம்

 விண்ணளந்த மண்ணளந்த காலிரண்டு மீட்ட

தண்ணொளிந்த மண்ணையன்று தந்தமொன்று நேர்மை

கண்ணொழிந்த வேந்தன்றலை பத்தழித்த கைநீ

கண்ணுறங்க வோய்வெடுக்கும் வாவெனது கண்ணே

தந்திவளர் கொம்பு கரம் சந்தக் கலி விருத்தம்

தந்திவளர் கொம்புகரங் கற்பிலடைந் தானைத்

தந்திவர வேடமக ளன்பையடைந் தானைச்

சந்தமிகு செந்தமிழி லேத்தியுவந் தானை

யந்திபகல் சிந்தைசெய வாசியற்ற லாமே