என்னை மறந்த நிலைவரினும்
யாவு மிழந்த நிலைவரினும்
நின்னை மறந்த நிலைவருமோ
நீத மறந்து மதைவிழையேன் ஒருநாளும்
பொன்னை யடைந்த திருடனெனப்
பூரிப் படைந்து நினதடியைப்
போற்றி நினைந்து மனமகிழப்
பொய்யை விடுத்து நினதருளால் புகலேனோ
பின்னை மணந்த வடிவழகன்
போரூ டுரைத்த வறிவொருவன்
கன்னங் கறுத்த முகிலனயன்
குன்றை யெடுத்த விரலழகன் மருகோனே
அன்னை அணைத்த அறுமுகவ
ஆரூ ரமர்ந்த அரசர்குரு
அஞ்சல் அழித்த அசுரநம
கொஞ்சு குறத்தி மனமகிழு பெருமாளே
மேலைநாடு சென்றபோதும் வேல்விடுத்த தேவனைக்
காலைமாலை யுள்ளமெண்ணு காதன்மாற லாகுமோமருளகத் தலைந்த சிறியேனை
மதிசமைத் துயர்ந்த வுனதாளைப்
பொருளெனத் துணிந்து புகழ்பாட
வொருதமிழ்த் திறத்தை யருளாயே
திருமணத் தணைந்த விருமாத
ரிருபுறத் தணைந்த வொருகோலப்
பொருசெயித் துவந்த புகழ்வேலா
பெவரெவிக் கமர்ந்த பெருமாளே
விருப்புஞ் செயலும் வினைநீக்கு வேலும்
பொருப்பி னரசன் புடைசூழ்ந் -திருக்கும்
பொழுது புவியே பொலியுஞ் சுவர்க்கம்
பழுதே துதியாத் திதி
அளவி லழகின் மறுபேர் முருகன்
றொளைவேன் மலைமா துகள்செ யொருவன்
வளைவில் லிராமன் வழுத்து மருகன்
விளைப்பான் விதிக்கும் விதி
மாவாய் பிளந்த மூவா முகுந்தனை
யேவா நகைத்து முப்புர மெரித்தா
னஞ்சடர் மிடற்றமு தாக்கு நங்கை
பஞ்சுக் கரமணை பாங்குசெய் வேலன்
களவிற் குறத்தி கைத்தலம் பற்றக்
களிற்றுரு வெடுத்த வெள்ளெயிற் றொருவ
னளவற்ற வாற்றலைச் செப்ப
வான்றோர் மொழியி னகலமுந் துகளே
பரங்குன்ற நீயே பரம்பொருளே வேளே
மரமொன்றிற் றீப மலர - வரந்தந்துநாவுடையார் நின்றேத்து நாயகனை யென்றென்றுஞ்
சாவறியா ருள்ளுள்ளுஞ் சர்ப்ப சயனனை
மாவலிபால் யாசித்த மாணியை மாவடிவை
யாவர்க்கு மாதியை யாண்டுமுறை மூலத்தை
நோவறியா நுங்கட்கு வீடளித் தாள்வானைப்
பாவடிவிற் பாங்குரைத்த பல்லுயுரு முய்யவவன்
சேவடிசேர் சீர்வழியைச் செப்பலுற்ற கோதைபுகழ்
நாவளர நாட்டு நயந்தேலோ ரெம்பாவாய்
வேதாந்தம் பேசி வினையொழிப்பீ ரஃதென்றுந்
தூதாண்ட விட்டுணுவைத் தூமலரா - ணாதனை
வில்விசயன் சாரதியை வையத் துசாவெனவே
சொல்லிசைத் தேத்தலொப்போ சொல்
புள்ளின் முகமுடைத்தான் புள்ளின் கொடியுடைத்தான்
புள்ளி வடிவெடுத்துப் புங்க மறையுரைத்தான்
புள்ளி னிறுதிவினை போற்றிச் சுயம்புரிந்தான்
புள்ளின் விழியறுத்தான் பூட்டு சகடுதைத்தான்
வள்ளற் குணமுடைத்தான் வாழ்த்தித் தமிழ்மாலை
துள்ளு மிசைவடிவிற் றுங்க புதுவைமகள்
உள்ளத் துயர்வெண்ணி யூட்டு திருவருளை
யள்ளி யருந்து விழைந்தேலோ ரெம்பாவாய்
நாதவிந்து ஞானரூப நாகவெற்ப பாரதச்
சூதுவென்ற துட்டர்நூறத் தேர்நடத்து மாதவன்
மாதுபெற்ற மான்மணக்க கிழவனான குமரநின்
பாதமுற்ற வேடுகற்க வெத்தவத்தை யாள்வதே
மலையுயர்த்தி மழைதடுத்த மாயவாய னுறுதியும்
சிலைவளைத்துக் கரம்பிடித்த சீதைகேள்வ னுறுதியும்
தொலைநிலத்தை நிலைநிறுத்து சூகரன்ற னுறுதியும்
நிலைநிறுத்தி நினைவகற்ற நித்தமுத்தி சித்தியே
மயங்கிநின்று வாழ்வினின் மனந்துவண்டு போகலாம்
ஆணவத்தை விட்டொழித்த வானைதனைக் காத்தானைத்
தூணுதித்துத் தூய சிறுவனைக் காத்தானைக்
காணவந்த நட்பவலைக் கண்ணமுதாய்க் கொண்டானை
மாணியாக வந்துலகின் மூன்று மளந்தானை
நாணொழிந்து நம்பிவந்த ஆயர்த நாயகனைப்
பூணொழிந்து நோன்புற்ற பூமாலை சூடியிவள்
வாணிமகிழ் தேனோசை வஞ்சி தமிழ்ப்பாவை
தோணியென பற்றிச் சுகித்தேலோ ரெம்பாவாய்
உரங்கமீது பள்ளிகொண் டுறங்குமாதி தேவநின் றரங்கம்வீசு மோதிமேற் றிரங்களாளு பாங்கினை யிரங்குமன்பின் வண்ணமா யிறங்கிவந்து பூதலத் தரங்கமாளு நீர்மை...
