என்னை மறந்த நிலைவரினும்
யாவு மிழந்த நிலைவரினும்
நின்னை மறந்த நிலைவருமோ
நீத மறந்து மதைவிழையேன் ஒருநாளும்
பொன்னை யடைந்த திருடனெனப்
பூரிப் படைந்து நினதடியைப்
போற்றி நினைந்து மனமகிழப்
பொய்யை விடுத்து நினதருளால் புகலேனோ
பின்னை மணந்த வடிவழகன்
போரூ டுரைத்த வறிவொருவன்
கன்னங் கறுத்த முகிலனயன்
குன்றை யெடுத்த விரலழகன் மருகோனே
அன்னை அணைத்த அறுமுகவ
ஆரூ ரமர்ந்த அரசர்குரு
அஞ்சல் அழித்த அசுரநம
கொஞ்சு குறத்தி மனமகிழு பெருமாளே
என்னை மறந்த நிலை வரினும்
யாவும் இழந்த நிலை வரினும்
நின்னை மறந்த நிலை வருமோ?
நீத! மறந்தும் அதை விழையேன் ஒரு நாளும்
பொன்னை அடைந்த திருடன் என
பூரிப்பு அடைந்து நினது அடியை
போற்றி நினைந்து மனம் மகிழ
பொய்யை விடுத்து நினது அருளால் புகலேனோ?
பின்னை மணந்த வடிவு அழகன்
போர் ஊடு உரைத்த அறிவு ஒருவன்
கன்னங் கறுத்த முகில் அனயன்
குன்றை எடுத்த விரல் அழகன் மருகோனே!
அன்னை அணைத்த அறு முகவ!
ஆரூர் அமர்ந்த அரசர் குரு
அஞ்சல் அழித்த அசுரர் நம!
கொஞ்சு குறத்தி மனம் மகிழும் பெருமாளே !
நப்பின்னை மணந்த வடிவழகுடையவனுமான. மஹாபாரதப் போரின் ஊடு ஞானம் உரைத்த ஒப்பற்றவுனுமான, கார்முகில் போன்றவனுமான, குன்றைக் குடையாய் எடுத்து உயிர்களைக் காத்தவனுமான கண்ணபிரானின் மருகனே!
அன்னை பராசத்தி அணைத்தலின் பொருட்டு ஒரு உடலும் ஆறுமுகமும் கொண்டவனே, ஆரூர் அமர்ந்த சிவபெருமானுக்கும் குருவானவனே, தேவர்களின் அச்சத்தை அழித்த அசுரர்களுக்கு நமனே, கொஞ்சு குறத்தியான வள்ளி அம்மை மனம் மகிழும் முருகப் பெருமானே
என்னை நான் மறந்து போன நிலையிலும், யாவும் இழந்த நிலையிலும், நின்னை மறந்து போகும் நிலை வருமெனில் அதை ஒரு நாளும் மறந்தும் வேண்ட மாட்டேன் நீதியின் உருவானவனே, பொன்னை அடைந்த திருடனைப் போன்று பூரிப்பு அடைந்து நினது அடியை போற்றியும் நினைந்தும் மனம் மகிழப் பொய்யை விடுத்து நினது அருளாலே நான் புகல மாட்டேனோ?
Oh nephew of the Lord Krishna who married Nappinnai, who expressed the wisdom of the Geetha amidst the battlefield of Kurukshetra, the one who is of a very dark complexion like rain giving clouds and the handsome one who lifted Govardhana hill with his mere little finger!
Oh Lord Muruga of six faces who was hugged by mother Parasakthi to be made into a single form, Guru of even Lord Shiva who resides in Thiruvaroor, the one who destroyed the fears of the celestials by becoming the Lord of Death to the asuras, and the dearest of Devi Valli who delights her mind with your thoughts,
even if a get into a situation of forgetting myself and losing whatever I have, I still will not even forgetfully want to forget you any day, oh Lord who is of the form of justice, and like a thief who delights at the sight of attaining gold, let me also be overjoyed by leaving all that is false and obtain your holy feet and always keep thinking and praising them and retain a joyful mind all with your grace! Will this not happen?
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக