அறம்சார்ந்த இல்வாழ்வில் அணிசேர விழைவோராய்
அகம்சார்ந்த உச்சம்பல அடைவோராய்
நிறமாறாப் பண்புபற்றி நல்லவையோ அல்லவையோ
நிலைமாறா துடனெதிர்கொள் நல்லோராய்
துறைசார்ந்த உயர்வெட்டித் திருவிலகா அருள்வளரத்
துணிவுடனே வருங்காலம் தழைப்போராய்
முறைசேர்ந்த தம்பதிகள் மூவுலகும் புகழ்பாட
மொழிசேர்ந்த பொருள்போல வாழியவே
விழிதருங் காத லின்ப மிடிமுன்வரு மின்ன லென்ன
மொழிதருங் காத லின்பு சுவைமுன்வரும் வாச மென்ன
கெழுதருங் காத லின்பு கிணற்றூறுநந் நீரின் வண்ண
முழுதருங் காத லன்பை யுணராதவர் மூட ரன்றே
விளம் தேம தேமா
புளிமா புளிமா புளிமா
மதுவிரிந் தாடு பூவின்
மணமோ சுவையோ மயக்கும்
மதிமறந் தாடு வண்டு
மயலின் முழுது மிழக்கும்
விதிவிரிந் தாடு போது
விழைவே விழியீ ரடைக்குங்
கதிபயந் தாள்வ னாளப்
பயன்மீ துகப்புக் கனவே
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
தூயவ டிருவள ருரவழகன்
முகமென முகில்வரு திருவழகை
நேயமொ டுயிரிகள் பெருமகிழ்வாய்க்
கானமொ டழைவிட நிலமகளின்
றாயுள மளிதர வடர்கடலைச்
சூலுறு தகைமையி னமைத்ததனாற்
றீயென வெரிகிற கதிரவனின்
சேயென வருகிற திருமைழையே
தனத்தினோட்ட நீங்கிடாத் தகுந்தவீகை செய்யவை
சினத்தினோட்ட மேலழா துளத்தழுக்கைத் தீர்த்திடு
வனப்பினோட்ட மாய்ந்திடா தகத்தினூற்று வாகுசெய்
மனத்தினோட்ட மாயவை மகேசன்சேய் குகேசனே
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
தொடர்கதை யெனவரு மிடர்கெடவுந்
துணிவுள முறுநிலை நிலைபெறவுஞ்
சுடரொளி யெனவழி தெளிவுறவுந்
துகளறு மதிவள ரளிபெறவும்
அடர்விட மிடறிடை நிலைபெறவன்
றவுணரு மமரருங் கடல்கடைநாள்
படருல குயிர்பெற வளிதருவான்
பதவிணை தொழுதெழு வினிமனனே
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
விளம் கருவிளம் கருவிளங்காய்
குலமதி னுயர்விலை மதியதிலை
கொடுமுய றவமிலை பணிவதிலை
நிலமக ளளிதரும் பொறுமையிலைமா கூவிளங்காய் மா கூவிளங்காய்
மா கூவிளங்காய் கூவிளம்
மறையும் வான்கதிரின் வண்ணந் தூரிகையின்அன்பி லாழ்ந்தமன மழகி லாட்படுமென் றவல மெண்ணுவது மேனடா
என்பி லாதவுட லெங்கு மில்லையெனு முண்மை காணவரு மோவினா
இன்பி னால்வருதன் மெய்யி னின்பமிலை யன்பி னோர்கிளைய தாகுமே
துன்ப மேவரினு மெந்த மாற்றமிலை யன்ப ணைத்ததனை யாளுமே
மா கூவிள்ங்காய் மா கூவிள்ங்காய்
மா கூவிள்ங்காய் கூவிளம்
முடிவி லாதவொரு விடரி னாட்படுந முனைவி னால்வருத றீர்வதோ
படியி லாழ்ந்துழலு பலரின் கால்வருடு பழியி னால்வருத றீர்வதோ
விடிவி லாதொவொரு வினையி னான்மலரும் விதியி னாட்படுதன் மாறுமோ
வடிவி னாணிறையு நிகரின் மார்பழக னடிக ளேசரணம் வாழ்விலே
தலைவி ரித்த கோல மேள தாள வார்ப்ப ரிப்புடன்
நிலைவ ருத்து முண்மை சொல்லு நீளு டல்வி திர்க்கவே
மலைத கர்த்த வேல னென்ன தீத கற்ற வாழ்வினில்
தலைவி மீதி றங்கி நின்ற சத்தி சித்த சுத்தியே
வீற்றி ருந்த வீடு மக்கள்
சுற்ற மன்பர் மீதமில்
போற்றி நின்ற நண்பர் நாடுஅறத்தின் மறுவுரு சினந்து கொழுந்தெழ
வழற்க ணாலவா யழுந்தாதோ
புறத்தின் றீயெனக் கற்பின் குலமகள்ஆனை முகத்தவ னௌவைக் களித்தவ
னாழி கவ்வியன் றூர்காணச்
சேனை முதல்வனை விகடக் கூத்திடச்குட்டுத் தலைப்படக் கும்பிட் டனுதினங்
கும்பக் களிற்றினைப் பணிவார்கள்
எட்டுத் திசையிலு மெட்டிப் புகழ்பெறபுலர்வான் சிவக்கப் பரியேழைப் பூட்டிப்
புதிதாக நாளும் வருவான்
மலர்வான் மலர்க ளெழுவா னுயிர்கள்எழுதா மரைக்கும் பலவா முயிர்க்கு
மிணையற்ற வாற்றல் வழங்கும்
எழுதா மறைக்குட் பொருளாய் விளங்குதோட்டை வானில வாக்கி யன்பரின்
சொல்லை யுண்மைசெ யன்பினண்
மீட்டு வீணைய ணாணு சொல்லினள்மூல மானவள் மூவர் தாயவள்
மூன்று பாருமாள் சுந்தரி
கால மாள்பவள் காத லாள்பவள்நூறு முகங்களு நொறுங்கிடப் போரினி
னுழைபுலச் சாரதி மருகனுடை
யாறு முகங்களு மருள்வடி வானவைஅகந்தையென்னுஞ் சேற்றை யறக்களைவா னாளு
மருமறைகள் போற்று மிறைவன்
சுகந்துறந்து நாளுஞ் சினமொழித்த முனிவர்திருவினைக ணீங்கி யொருவழியாய் வாழ்விற்
றெளிவுறவே பாதை காண
வருமுயல்வை நாடி யனைத்துலகந் தேடிஅகந்தை யழிவுற வகமலர்ந் தடிதொழ
வறிவளித் தருடர லுன்கடனே
தகுந்த தடைந்திடத் தழைத்திட நற்குலந்
தாழ்விலி புகழ்தரு மொழிவளர
வுகந்து துதிசெய வுரநிறை யுடலுற
வுனதிரு தாட்சரண் குறமுகண்மேன்
மிகுந்த வன்புடை விண்ணவர் காவல
வினையழி வேலுடைப் பெருமாளே
இறையு ளுறைவ துலகோ வன்றி
யுலகு ளுறைவ திறையோ
நிறையு ளங்கங் குறையோ வன்றிஅறிவா லறிவார்க் கரிய னானா
லன்பா லடைவார்க் கெளியன்
பொறிவாய் விழுவார்க் கரிய னானால்ஏழைக்கு மீயு மெளிதிற் சதுரங்க
வாழிக்கண் டேற்ற மறிஞராற்- சோழற்
களவிலா தள்ளித் தருமன் பியல்பே
யொளிகதி ரோங்கு மரபு
நாகணை நாதன் ஞான்று நல்லற ஞால நாட்டத் தாக(ம்)தீர் தண்ணீர் தந்து தாரணி தழைக்கச் சார்வா மேக(ம்)தோய் விண்ணின் வீழ்ந்து மெய்த்தவர...
