வாணா டோறும் பல்லிடஞ் செல்ல வகைசெய்யுந்
தூணா நின்ற தன்னுடற் பாரச் சுமைதாங்கீ
கோணஞ் செய்து குந்துதற் கேதாங் குணக்காலே
நாணா துன்னைப் போற்றுவ னன்றி மறவேனே
வாழ் நாள் தோறும் பல் இடம் செல்ல வகை செய்யும் - எனது வாழ் நாள் தோறும் பல இடங்கள் செல்ல வகை வகுக்கும்
தூணா நின்ற தன் உடல் பார சுமை தாங்கீ - துணாக நின்ற தனது உடல் பாரத்தைத் தாங்கும் சுமைதாங்கியே
கோணம் செய்து குந்துதற்கு ஏது ஆம் குண காலே - காலை மடக்கிக் கோணம் செய்து அமருவதற்கு ஏது செய்யும் குணம் கொண்ட காலே
நாணாது உன்னை போற்றுவன் நனறி மறவேனே - உன்னை போற்றுவதற்கு நான் நாண மாட்டேன் , நினது நன்றியை நான் மறவேன்
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக