நினையொழிந்த நேரமெலா மிருளாய் நீள
நிலைகுலைந்த நெஞ்சமதின் வலியு மோங்கச்
சுனையொழிந்த கயலினம்போல் சோர்வி லாழச்
சுயமிழந்து தத்தளிக்குஞ் சோக மூள
வனையொழிந்த சேயினைப்போற் றிக்கற் றோட
வறிவிழந்து சுற்றுநிலை படிமீ தேனோ
வெனையொழிந்து கரையுநிலை யுன்னி லென்றோ
விடையொழிந்த வள்ளியமை சேருங் கோவே
நி(ன்)னை ஒழிந்த நேரம் எல்லாம் இருளாய் நீள - உன்னை விட்டுப் பிரிந்த நேரம் எல்லாம் இருள் சூழ்ந்த இரவாய் நீண்டு கொண்டே போக
நிலை குலைந்த நெஞ்சம் அதின் வலியும் ஓங்க - நிலை குலைந்து போன நெஞ்சத்தின் வலியானது ஓங்க
சுனை ஒழிந்த கயல் இனம் போல் சோர்வில் ஆழ - சுனை நீரினின்று விலகிய மீன்களைப் போன்று சோர்வில் ஆழ்ந்து போகும் படியாக
சுயம் இழந்து தத்தளிக்கும் சோகம் மூள - தனது சுயத்தை இழந்து தத்தளிக்கும் சோகமானது மூளும் படியாக
அ(ன்)னை ஒழிந்த சேயினை போல் திக்கு அற்று ஓட- அன்னையை விட்டு விலகிய குழந்தையைப் போன்று திக்குத் தெரியாமல் திரிய
அறிவு இழந்து சுற்று நிலை படி மீது ஏனோ - அறிவை இழந்து சுற்றும் நிலை இவ்வுலகின் மீது (எமக்கு ஏனோ)
எ(ன்)னை ஒழிந்து உன்னில் கரையும் நிலை என்றோ- யான் என்னும் கருத்து ஒழிந்து உன்னில் கரையும் நிலை என்று கிட்டுமோ
இடை ஒழிந்த வள்ளி அம்மை சேரும் கோவே - இடை இல்லாதபடி காட்சி தரும் வள்ளி அம்மை நாதனே முருகனே !
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக