வஞ்சிக் கொடியி னெஞ்சத் துறையும்
வந்தித் தருளு நந்திக் குமரன்
மன்றத் தமருங் குன்றத் தலைவன்
மன்னித் தருளும் கன்னித் தமிழன் புகழ்பாட
செஞ்சொற் றரவே சிந்தை புகவே
தெள்ளத் தெளிவாய் வள்ளி மலைவாழ்
உள்ளத் துறையும் வெள்ளத் தமிழால்
செல்லத் துறவி மெல்லப் புனைந்த கவிபாடி
வஞ்சத் துறையும் நெஞ்சைத் துலக்கி
வண்ணக் கவியின் பண்ணைச் செபிக்க
அன்னைத் தமிழின் கன்னற் சுவையை
அங்கத் துறைய அள்ளிப் பருக அருளாயே
கஞ்சத் தமரும் வஞ்சித் தழுவும்
நெஞ்சத் துடைய நந்தன் மகனின்
கொஞ்சித் திரியும் அங்கண் மகளின்
நெஞ்சத் தணையும் சென்னிக் கிரிவாழ் பெருமாளே
