காதலென்றும் கலி விருத்தம்

 காதெலென்றுங் கன்னியென்றுங் கண்டுநாளும் போற்றுவீர்

மோதலென்று மோகமென்று மாறிமாறிச் சுற்றுவீர்

தீதலென்றுங் குளிர்தலென்றுந் திக்கிலா துழல்கிறீர்

வாழ்தெலென்று, வீழ்தலென்றுங் காதலாகுமா சொலே  

 

சீறுமாறு கலி விருத்தம்

 சீறுமாறு சடையணிந்த சந்த்ரசேக ரங்கமே
வாறுகூறு தாண்டிவந்து மாலைசூடு மங்கையா
யேறுமாறி யோகிகட்குங் கூறொணாத கூறெனக்
காறுமாறு நீயிருக்க வார்ப்பரிப்ப தில்லையே

அறியாமையின் கலி விருத்தம்

அறியாமையி னறியாமையை யறியாவண மறைத்தைம்
பொறியாடிடும் வெறியாடலைப் புரியாவணம் வளர்த்து
வறியேனுயிர் துயராழ்வதை யரியாதிர லழகோ
சிறைவாழ்விதை விடியாயுடன் சிவகாமியெ சரணே 

காமாட்சி வெண்பா

காமாட்சி காமாட்சி போக்குங் கொடும்பாவ
நேமநிட்டை பார்க்க நியதியில்லை - நாமாட்சி
கைவல்யம் யாவுநல்குங் கண்டுணர்ந்து மெய்யான
வுய்வழியை யோயா துரை 

கலங்காதே வெண்பா

கலங்காதே கந்தர்கை வேறோன்றிக் காக்கு
மலங்களைந்து மாண்பளிக்கு மன்ன - வலங்கறந்து
பூசனை செய்யாது போனாலுந் தாழ்வில்லை
வாசனை வாய்மொழியும் பாட்டு 

மால்வரை ஆசிரியப்பா

 மால்வரை மகளின் மகனி னுயர்வை
யார்வரை யறுக்கக் கூடுங் கரிமுக
சத்தியினு யர்வைத் தத்துவ முடிபைப்
பத்திரப் படுத்தப் பாது காக்க
நித்திய வாழ்வின் குறைக ளண்டா
நிஜத்தை நீர்க்கச் செய்யா
துயிரென வோம்பு மொருபல் லோனே

செங்காந்தட் சிறுபாலன்

செங்காந்தட் சிறுபாலன் சிவவடிவி னுதித்தவனாந் தின்றாலு மோயாத தீர்பசியின் வயிறுடையா னங்காள வீஸ்வரியி னழகிடையி லணியமர்ந்தா னைந்தழகு கரமுடையா னையையுமை யுருவுடைத்தான் சிங்கார மடந்தையுடன் சிவநடத்து லீலைகளே சிருட்டியின் வித்தாகுந் தத்துவ மென்றுணர வெங்கெங்கு காணினும் விளங்கு மிருத்தலு மாற்றலு மிணைபிரியா வொன்றே