ஆய்ச்சிமகள்

 ஆய்ச்சிமகள் கண்மணி யாநிரைக் காவலன்

பேய்ச்சிமுலை யுண்மணி பேய்மழைக் காத்தவன்

வாய்ச்சிரிப்பி னேழுலகு மண்ணுடு காண்பித்த

சேய்ச்சிறப்பைச் செப்பவே நா

தொலைத்தேனனை விருத்தம் (செவ்வாயிற் செவ்வேள்)

தொலைத்தேனெனை மலைத்தேவனி னலர்த்தாமரை யழகில் 

மலைத்தேனவன் சலிப்பேதுமி லமர்ப்போர்க்கள நகைப்பில் 

அலைத்தேவுழ றிரைப்போலுறை யடங்காவென  தகத்தில் 

நிலைப்பேனென நிதங்காத்திடு குகத்தேவனென் வியப்பே 

ஆறாறைத் தாண்டி கட்டளைக் கலித்துறை

ஆறாறைத் தாண்டி யணிதிக ழாண்டி யசைவறியா

நீறானிற் றோன்று நெருப்புரு ஞான்று நிகர்பகர

வேறேது மில்லா விழிவிழை யாற்றை வினயமுடன்

கூறாத நெஞ்சே குறைபிறப் போநீ குவலயத்தே

வார்த்தையில்லை விருத்தம்

வார்த்தையில்லை பொருளுமில்லை வாஞ்சையில்லை கவியினில்

நேர்த்தியில்லை நளினமில்லை யாப்பறிந்த பயனுமென்

சீர்த்தியில்லை த்ருப்தியில்லை வாசகர்க்குச் சற்றுமே

கார்த்திகேய முத்தமிழ் கடையனுக்கு மருள்வையே 

மாலைநீக்கு விருத்தம்

 மாலைநீக்கு மாலைநீக்க மேன்மைவீடு கிட்டுமோ 

சூலைநீக்கு சூலைநீக்க வாத்மஞான மெட்டுமோ

வேலைநீக்கு வேலைநீக்க விண்ணுமண்ணு மண்டுமோ

ஓலைநீக்கு வாலைநோக்கு போதறிந்திங் குய்மினே 

குறிஞ்சி வாழும் ஆண்டவர் விருத்தம்

 குறிஞ்சிவாழு மாண்டவர்கண் கொஞ்சிபேச வாசையா

செறிந்தஞான மாழ்தவங்க டுறந்தவாழ்க்கை தூநெறி

மறந்திராத மாட்சிபண்ணி சைத்தபாட்டு வேண்டிலை

அறிந்தயாவு மகற்றிவைத்து மன்பையென்றுந் தருகவே

ஆறு சக்கரங்களின் விருத்தம்

 ஆறு சக்கரங்களி னாற்றலான வாண்டவா

ஆறு சொற்பதங்களி னாதியான மூலவா

ஆறு சிற்குணங்களி னாயினேனு முய்யவே

ஆறு சொற்பதங்களை யாற்றவாவெம் மையனே