கற்றுத் தெளிந்தபல காவியத்தின் சாரத்தைக்
கற்றுக் கறவை கறந்த கனியமுதை
முற்று மறிந்த முகுந்தனை மோகனனை
நெற்றித் திரள திருமணணி வேந்தனை
முற்றுந் துறந்து முழுமனதோ டேற்றுவந்து
வெற்றித் தமிழ்மணம் வீற்றிரு மாலையைப்
பெற்றுப் புகழ்தரும் பேதைசொல் பாவையை
உற்றுப் பணிவோம் உகந்தேலோ ரெம்பாவாய்
உலகிற் பெருகிய தீமை யொழிய அவுணர்குலம்
பலகால் தழைத்துச் சுரரைப் படுத்து நிலைதிரும்ப
அலகி லனல னுதற்கண் பொறியா யவதரித்த
விலகா வினையின் விடிவாய் விளங்கும் முருகுருவே
நோற்றுச் சுவர்க்க நுழைவரி னீற்றிடம்
காற்றை யனைய கடந்துள் ளுறைபவன்
கூற்றன் வருந்தினங் காத்தருள் கொற்றவன்
தோற்ற மழிவிலிச் சுந்தரத் தோளினன்
ஞாற்று மறிந்தவன் ஞானச் சுடரொளிச்
சாற்றப் பறைதருந் தாமோ தரனையே
ஏற்று வழியிலக் கென்றிசை மாதவள்
ஏற்றத் தமிழ்ப்பா வியம்பேலோ ரெம்பாவாய்
மருதுதைத்து மாமகிழ்த்தி வாகைசூடு மரசனே
ஆரா வமதுனை யாயர்தங் கண்ணனைப்
பாரா டலைவனைப் பன்றியாய்க் காப்பனை
யூரா ருறவனை யுள்ளத் துறைவனைத்
தாரைக் கணவனைச் சாய்த்தவோர் வில்லனை
நாரா யணனை நயந்துருகிப் பத்தியினா
லோரா துயர்வில்லை யென்றுணர்த்தப் பாங்குடன்
சீரார் தமிழ்மாலை தேர்ந்துரைத்த கோதைசொல்
சாரா திலைவாழ்வு சாற்றேலோ ரெம்பாவாய்
தேவாதி தேவனைச் செய்யவ ணாதனை
மூவா முதல்வனை மூவர்க்கு மூத்தானை
நாவாயி னண்பற்காண் கங்கை கடந்தானை
யூழ்வினை மாய்த்துயர் வீடருளு மாயனை
யேவினை யேவி யெழுமரம் பட்டானை
நாவார வேத்தி நலமளித்த நங்கையின்
பாவையைப் பாடாது பாழாம் பொழுதெல்லா
நோவன்றோ நோற்க வெழுவேலோ ரெம்பாவாய்
மாசிலான் மாதவன் மாயவன் றாயவன்
கேசவன் கீதைசொல் கேள்வியி னாயகன்
யாசக னூறுசொ லேசினாற் கூற்றவன்
கோசகன் கீசக னாசமாங் காரணி
யார்சகன் சூசக னார்சுடர் வீசிடுந்
தேசகன் பாசமே பாசமென் றோதிடு
வீசிடுந் தென்றலாம் வில்லிபுத் தூரின
ளாசுபா வாயவா வாழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்
காப்பு — நேரிசை வெண்பா முப்பெருந் தேவியர் முன்னின் றருள்புரியுஞ் செப்பரிய வொன்பதிநாட் சீருரைக்கக் - கொப்பூழ்மே னான்முகனைத் தான்படைத்த நாரண...
